Դասարանով էքսկուրսիայի ժամանակ դասարանցիս կանչեց մի կողմ, ասեց՝ մամադ էդ շորտիկո՞վն ա, ասեցի՝ հա, ասեց՝ նայի ինձ ինչ խայտառակ առաջարկ ա գրել․ Գետինը մտա ամոթից, բայց հլը ինչ պարզվեց իրականում

Մամաս միշտ համարձակ հագուստներով աչքի է ընկել։ Նրա կարճ հագուստներն ինձ համար արդեն իսկ սովորական մի բան են դարձել, քանի որ աչքս արդեն սովոր է նման պահվածքի։ Ամեն դեպքում, ինչքան էլ որ էդպես հագնվի, ես լավ գիտեմ, որ ինքը ոչ մի վատ նպատակ չունի, ոչ մի բա սխալ չի անի։

Դասարանով էքսկուրսիայի էինք գնացել մեր մամաների հետ։ Մեկ էլ սենց մի հատ դեպք եղավ։

Ուրեմն՝ դասարանցիս կանչեց ինձ, ասեց՝ մամադ էդ շորտիկո՞վն ա, ասեցի՝ հա, ասեց՝ դե նայի ինձ ինչ անպարկեշտ բան ա գրել։ Ամոթից գետինը մտա, մինչև բացեց նամակիներն ո ցույց տվեց մորս նամակը․ «Կարո՞ղ ա ստեղ մնանք էսօր, իրանց հետ էլ հետ չգնանք»։

Վայ, էդ ինչ վատ զգացի ինձ, չէի կարողանում հավաքեի ինձ ու մամային հարցնեի, թե ինչի ա դասարանցուս «կյանք» գրել ու տենց առաջարկ արել։ Վերցրի հետախոսը, որ ստուգեմ ու ծիծաղից թուլացա։

Մամաս դասարանցուս համարը որպես նրա մայրիկի համար էր գրանցել ու փորձլ էր բոլորից թաքուն հարցնել ընկերոջս մորը, թե իրեն հարմա՞ր է բոլորից գաղտնի երկու ընտանիքներով այդ օրը գիշերն էլ մնալ քաղաքից դուրս գտնվող էդ վայրում։