Կնիկս վրես ֆռումա, գիտի էշ եմ բան չեմ ջոգում, բայց հեսա կտենա գլխի գալիքը, նենց եմ խայտառակելու սաղ կյանք մարդամեջ դուրս չգա․ տեսեք ինչ ընտիր բան եմ մտածել

Կնիկս շատ շուստրի դուրս եկավ։ Ես էլ մտածում էի ինչի՞ա ուրախանում, որ տուն չեմ գնում, մի հատ չի զանգում տենա, ուր եմ, ինչ եմ, մեռած եմ, սաղ եմ։ Ես էլ ապուշի պես ուշադրություն չէի դարձնում։ Դու մի ասա էս փչացածը իրան չի կորցրել, լավ էլ գնացել իրան հարուստ սիրածա ճարել։

 

Մտածումա ես էշ եմ, բան չեմ ջոգում։ Ասումա գնումա ընկերուհու մոտ, մոր մոտ, բայց զանգում եմ, ոչ ընկերուհու մոտա, ոչ էլ մոր։ Ոչինչ, ես հեսա նենց եմ դրան խայտառակելու, որ սաղ կյանք չկարանա տնից դուրս գա։ Սաղին պատմելու եմ ովա ինքը, ապացուցելու եմ, որ փչացածի մեկնա։ Գալուա ընգնի ոտերս։